ARALIK EDEBÄ°YAT

YARA

(I)

Bir gülün enginden yere doÄŸru sarkışı

Gibi cerenler düÅŸü anısı bozkırının

Kısık sesli bir aryayla saygıyla

Yeniden ve daima susar gibi bir şarkıyı

Günlerin aÄŸusuyla çırpılanmış zamana

Continue Reading »

Ellerimden başlıyor yangının ilk hecesi

Bir savaÅŸ ilk önce gözlerime deÄŸiyor

Ne olur ses verin

Kapanıyor üstüme kocaman bir gökyüzü

Benimle kayboluyor elimin deÄŸdiÄŸi her ÅŸey

Ä°ki daÄŸ arası gibi açılıyor kollarım

Açılıyor her sokaktan önüme çift kapılar

Bir devrim denir mi ki benim bu geliÅŸime?
Continue Reading »

(I)
          
Alnacında  yılgın bir kayboluÅŸtur

BekleyiÅŸtir ürpererek dilsiz -

sularına Kendi yazgısının

Yabancısı yılları işleyerek

Yaşamın el yazması belleğine
Continue Reading »

yerimi tayin ettim dünyanın bir köÅŸesine

biraz rüzgâr alsın istedim içimdeki sessizlik

her taraf deniz

bir ben miyim

yüzme bilmez

            söz dinlemez

                        ferman tanımaz

  Continue Reading »

Elbet kar yaÄŸacak ve ben eve döneceÄŸim
Eve döneceÄŸim kanıma otaÄŸ kuran bir savaÅŸçı gibi
Eve döneceÄŸim iki dar ve karanlık bir sokaktan aydınlık bir denize geçerek
Eve döneceÄŸim sonsuzu karşılar gibi
UÄŸuldayarak deÄŸil ama çağıldayarak
Özüm çığ gibi büyüyecek sokaklarımda
Caddelerimde karanlık bir silüet göremeyeceksiniz
Eve döneceÄŸim sallantılı bir anlam bırakarak ardımda
Elbet kar yaÄŸacak ve ben eve döneceÄŸim.
  Continue Reading »

Ä°dam edilen bir anarÅŸistin
Son sözlerini
Cellat duymaz belki
Ama kabarır dünyanın bütün denizleri
Birbirine eklenir dalgalar Continue Reading »

Mezarında güller koyultur kanımı
Yeni bir savaÅŸmak olurum bu dünyada yeni bir konuÅŸmak
Batar yalnızlığıma sakalları babamın.
  Continue Reading »

                                                                        -Ece Ayhan’ın Anısına

Åžaşı gözlerin yüzü güzelleÅŸtiren ÅŸaÅŸkınlığı ÅŸimÅŸekleyince cüzdanımızda
       
Son ayinler yüzyılı –mesiyanik mızıka- gönenir abiler/ kara
       
Sol hegelci kızlarla yuhalanmış çelik nefesli mayıs
       
Her nefeste her birimiz ibni batuta / kara
       
Her nefeste bakır çağı sloganlarla doÄŸduÄŸumuz günün sonunda
       
Kapanan parantezin ölüye övgüsüne dökülürdük
       
Åžehre inen sular kimimize inmiÅŸ kimimize inmemiÅŸ olurdu abiler 
       
Siz nasi, siz hat, siz serhat türküleriyle yorgunluÄŸumuzdunuz / kara
       
Ne söyleseniz azdı bizden kuru kalanlara
Continue Reading »