ARALIK EDEBÄ°YAT

Yaz sıcaklarına, sindirime, ÅŸiir yazmakta sıkıntı çekenlere iyi gelecek iki  ÅŸiir excel’den…
Continue Reading »

Payine Damen

Hayri Irdal, Forster, Mumtaz…
Uyku yuklu serin bir yaz.
Kapcik gunes,
Lorca’ya es.
-Asika bagdat sorulmaz-
Yorar bazi
Nem, idea…
What if god was one of us.
Letrik yanim
Ah, Bedia!
Eeeee iiiii aaaaa a,
E i a
Yaz.

Gazel

her gice  ancak gönderir helâl olsun yâ Rab
daÄŸlar ayaguna yâran çıkardı yâ Rab

aÄŸyar ile cevr ü cefâ hıram itse  âhım nicesin
saçun kılma saff saff koyup yâ Rab

feryâd rahm eyle efgaan iderek cihân nigârun
dûd-ı dilinden dirler ki sâkiyâ demâdem cevrlerdir yâ Rab

dîvâr gamzeler kim mahrem olmaz genc-i âfiyet
alma âhumı nâr-ı sûzan güm güm ötsün  ol mâhı yâ Rab

Fuzuli gönüller mestâneler dönsün bî-rahm yâ Rab
çün gelmez diyu sen aÄŸyâr ile etseler yâ Rab

Fâilâtün fâilâtün fâilâtün fâilâtün        

Gazel

keremdür genc-i âfiyet cân ile görünüb gelmez ko yansun
ancak  ol mâhı bürc-i bedenden güller ko yansun

ayaguna bî-rahm pâdiÅŸâh-ı mülki dil-i pür-ÅŸevke cami içre
cevr ü cefâ etseler nigârun hoÅŸ gelmedi ko yansun

kılma bu kâfirler virdüm görmemiÅŸiz Semen-beri
rahm eyle nolur gamze-i fettân incitdi ko yansun

dirler ki zâr ü periÅŸân efgaan iderek ey gonce-i ter  içmiÅŸdi
gamzeler kim andan özge durur ammâ ko yansun

nâr-ı sûzan ey cân cami içre bülbül-i ÅŸeydâ subh-dem
gönüller ÅŸarâbından gezer seni ko yansun

diyu gam-ı ışkını gönderir  daÄŸlar
kıble yili âteÅŸ-i hicrâna Nedim  ko yansun

mefâ’îlün mefâ’îlün fa’ûlün       

insan insanda öncesi nasıl da
geçiyor ölümler demiÅŸken aslında
ağlıyor aldanmış yanayım fırtınada
gülüyor koÅŸan yüzünü orda
düÅŸen bıraksak her ÅŸey onu da
adaydı bileklerin ruhumuza odalarda
insanla evler bilmiyorsam dünyada

alışılmış hayata ortasını zaman
görüntüsü çıkmaz sokak zamanın tuzdan
sakıncalı olduğunu zaten koşan
güne  bilmiyorum anlamını sunulan
bir sokaktan artık  ötesinde yavan
içimdeki boÅŸluÄŸuma bozulan buradan
dikenler dünyanın bozulmaz kaybolan

bir yazdan durak bilmez elmas
yazlardan acıya kalbime
erguvan gurbete yaz
gibisin ağacı solan
tenha zerdali onların
yaz  eylül ve 

ıssızlıktır ansızın
hayale bahçelerle
aşklar bakardım
bir su dönüÅŸlere
anlat güzün
döner nasıl da
kuştur bir yazın
hep dediler
yaralı yolculuklar üstünde

gittim kar
daima ordaydım işte
iÅŸte çıplak
kaybolmalar gecede
rüzgarı tuttum
kalan yasımı
belki mühürlendi
odalarda hurufi

zaman ah hayale
kuÅŸ elimle aÅŸklar
tuzdan çocuksun bir su
durak bilmez en güzeli anlat
acıya aÅŸktır döner

gurbete beni kuÅŸtur
ağacı doğur hep
zerdali cüneyd yaralı yolculuklar
eylül bir eÅŸya gittim
ansızın taflanı daima
bahçelerle sulara iÅŸte
bakardım sandığı kaybolmalar

dönüÅŸlere ceviz aÄŸacına rüzgarı
güzün günlerde kalan
nasıl da açık dursun belki
bir yazın derin yaraya odalarda
dediler taflanların kimlere
üstünde ve inanılmaz gül
kar daÄŸa sesin
ordaydım işte siz tarihtir
çıplak hüzün kalbimdir

çürür böyle birisiyim
insan bakın erkeklerin
masa sonlu olduÄŸunu
çoktur koca bedeniyle
yolu olup susulur mu
bütün ÅŸehri kaybedecek
allah toprak sözcüklerin
asık dönmek hazırlıklı
sayar bile dindirilir
durdum bunca delirirdi
bunlar yüksek üÅŸümekti
etek çünkü istemiÅŸtim
sefer nasıl yürüttüÄŸüm
böyle ruhu yarısını
bakın derim kelimeyle
sonlu yaprak odalarda
koca benden aÅŸk ve ölüm
olup sonra yazılmıştır
şehri bilmem kollarımdan