Gençlik damarım polemikçi dergilerden yana aksa da büyülü gözlerle ve samimi hislerle onları takip etmekten kendimi alamıyorum. Büyülü gözlerle çünkü dervişane bir eda buluyorum bu dergilerin tavırlarında, davranışlarında. Bir haber metni niteliği taşıyabilecek değerde metinler de yer almıyor değil bu dergilerde. Adeta ‘dergicilik taşrada da yapılabilir’ diyen bunu gözüme gözümüze sokan bir duruşları var. ‘beni al’ diyen, ‘beni oku’ diyen içtenlikli dergiler bunlar.

Elbette Az Edebiyat’tan bahsediyorum. Gürültüsüz 3. sayısını çıkardı AZ EDEBİYAT. Derginin ‘sürprizi’ Hayrettin Orhanoğlu’ydu bizce. Orhanoğlu’yu hep bilmelisiniz baylar. Öncelikle bir şair, kelimenin tam anlamıyla şiirin yükünü omuzlamış bir şair o. Bunun yanında hikayeler ve romanlar kaleme aldı, eleştiri metinleri yazdı, İsmet Özel ve Tanpınar üzerine etraflıca ve derinlemesine düşündü ve yazdı da. Derinlikli felsefi yazılar okuduk ondan. Ancak her şeyden önce dediğimiz gibi bütün bunların üzerinde onun bir şair olduğu vurgusu üzerinde durmak gerekiyor: Az edebiyat’ın bu sayısında Muhayyer Şarkı adlı şiiriyle yer alıyor Orhanoğlu. Soyut ve vurucu bir şiir bu. İnsanı yakan, can damarından yakalayan bir şiiri var Orhanoğlu’nun. Lirik bir duyarlıkla yazılmış, okuru en hassas yerinden etkiliyor.

Şiir gençlerinin duyarsız kalamayacağı bir metin. Öz itibariyle zengin bir felsefi alt yapıya sahip olduğunu görüyoruz şiirin. Yüklü bir entelektüel birikim satır aralarından kendini duyuruyor. Şiirin adının da işaret ettiği üzere koskoca bir Tanpınar var Muhayyer Şarkı’da.

Türkiye’de şiir kamuoyunda böyle bir şair de var ve şiiri iyi biliyor. Cöntürk gibi söylersek şiirin içinde ne var dışında ne var iyi biliyor. Sağlam bir edebiyat anlayışına sahip. Şiir izlerçevrelerinin Orhanoğlu’dan öğreneceği çok şey var.

Hayrettin hoca fakültede hep bir ışık oldu benim için. O ışığın daha gür görülmesi adınadır söylediklerim.

Az Edebiyat’ta dergiye değer katan bir yazıdan da bahsetmek istiyorum. Bir poetika çalışması: Bir Dil Vardır Dilde Dilden İçeri:Şiir Dili. İsmail Karakurt’a ait. Karakurt, kimsenin farkına varmadığı, nitelikli poetikalar yazıyor dergilerde. Modern şiirde geleneksel algıyı da içeren temel dil farklılıkları, modern şiirin diğer sanatlardan dil tutumu itibariyle ayrışan yönleri üzerinde duruyor. Yapı olarak modern şiirin taşıdığı özellikler , şiir dilinin gücü, söz sanatlarının şiir diline katkıları, kelimelerin çağrışım özellikleri ve modern şiirdeki işlevi v.b. konular dertlendiği mesele edindiği konular diyebiliriz.

Az Edebiyat’ta Mehmet Şamil’in ve Adem Turan’ın şiiri üzerinde de durmak gerekiyor. Şamil de Turan da kendi şiirini kurmuş şairler. Adem Turan, ‘Gün Boyu Aspirin’ şiiriyle, Mehmet Şamil ‘Beduh’ adlı şiirleriyle yer alıyor Az Edebiyat’ta. Turan’ın şiiri sert ve coşkulu bir sese sahip. Gündelik hayatın içinden sesleniyor bize. Adem Turan’a has bir söyleyişten bahsedebiliriz artık. Son kitabıyla bunu ispatladı zaten. Şamil’in de özgün bir lirizmi var, Yaşar Bedri’nin şiirinden kat kat uzaklaştı, mesafe katetti. Yalnızca şiire saygı adına görülmesi, okunması gereken şairler bunlar.

Biz ‘kendi yolunda bir dergi’ dedik ama Az Edebiyat kendinden emin bir dergi aynı zamanda. Projeleri var Az Edebiyat’ın. Kemalettin Bal’dan Az Edebiyat Dergisi Yayınlarının kurulacağını öğrendik. Bunu da buradan duyurmuş olalım.

İrtibat adresleri:

azedebiyat@gmail.com

kemalettin_bal@hotmail.com

Az Edebiyat Dergisi Ağustos-Eylül-Ekim 2008 Sayı:2

Aydın – Nazilli’de iyi şeyler oluyor. Ben de Mustafa Uçurum gibi yıl:1 sayı:1 diyen dergiler karşısında heyecanlanırım. Az edebiyat 2. sayısına ulaştığındaysa heyecanım ikiye katlandı diyebilirim.

2008’de edebiyatımızda bir dergi patlaması yaşandı. Bu olumlu bir gelişim şiirimiz-edebiyatımız adına. Bunu , imkânları olan bir zenginlik olarak görmek gerekiyor. Çünkü yeni yeni yazarlar-şairler boy gösteriyor bu dergilerde. Yeni heyecanlar, yeni hevesler demek bu aynı zamanda. Ama gerçekçi olmak gerek. Anadoluda çıkan, bir yayınevine yaslanmayan dergiler kısa ömürlü oluyor, benim gördüğüm bu. Belli bir zaman geçtikten sonra nefesler tükeniyor, heyecan kayboluyor, kapanıveriyorlar. Bu ise üzücü bir durum. Bu dergilerin şimdilik en büyük problemi, maddiyat. Ekonomi. Bu , gün gibi ortada olan bir gerçek.

90’larda Sombahar adında bir dergi vardı. Gün geldi, editörün de itiraf ettiği gibi, dergide yazı-şiir yayınlayan yazar-şairler bile dergiye para verip satın almadıkları için, Sombahar kapanmak zorunda kaldı. Düşünün, dergide yazan yazarlar bile Sombahar’ı satın almak zahmetine(!) katlanamıyorlar. Bu acı verici, vahim bir durum.

Anadoluda çıkan dergilerin uzun ömürlü olmalarının temel koşulu, derginin yaşamasını isteyen, dergiye omuz veren okur veya yazarların hemen tümünün, elini taşın altına koymaları, dergi için elinden gelen bütün fedakarlığı, özveriyi göstermeleridir. Bunun başka bir izah tarzı yok. Bu böyledir ya da bu işler böyle dönüyor. Kalıcı olmanın sağlanabilmesi için, yazı niteliğinin yanında, organize olmak, örgütlenmek, koordineli çalışmak gerekiyor. Dergiciliğimizde bunun hiç mi örneği yok. Kapı gibi Mavera maceramız var bizim. Ustamız pirimiz Nuri Pakdilimiz var mesela. Edebiyat dergimiz var. Tek başına bile Zarifoğlu’nun dahiyane çabası var. Cahit Zarifoğlu’nun , Mavera serüveni her bakımdan öğreticidir. Zarifoğlu’nun Mavera dergisi için gösterdiği fedakarlık, verdiği emek ve sarfettiği çaba, günümüz dergi sahipleri için önemli, saygı duyulası bir örnekliktir. Dediğimiz gibi her yönden, hem organize olma, hem sahiplenme bakımından öğretici tarafları olan bir şahsiyet, bir öncüdür Zarifoğlu.

Az edebiyat da bu anlamda bir çalışmaya girebilir, dergiyi sahiplenmek noktasında girişimlerde bulunabilir. Az edebiyatı sahiplenmek isteyen okur-yazarlar da büyük bir fedakarlık örneği sergilemeleri gerekir. Bu , elini taşın altına koymaktır bir bakıma. Zarifoğlu üniversiteden, öğretim üyelerinden de Mavera’yı sahiplenmelerini istemiştir. Bizzat üniversitenin profundan bile Mavera’yı desteklemelerini, dergiye abone bulmalarını istemiş, görevlendirmiştir. En son Edebiyat Ortamında yayınlanan mektuplarından öğrendiğimize göre Almanya’da bile 500 aboneye ulaşılabiliyor. Bu nasıl oluyor? Yönlendirmekle, organize etmekle. Neyi muhafaza ettiği belli olan muhafazakar kesimde maalesef bu türden çabaları destekleyen yok. Bu esef verici bir durum. Dergicilik kadronun yanında hem maddi hem de manevi olarak desteklenmesi gereken bir oluşumdur. Anadolu’da çıkan dergiler büyük yoksunluklar içinden doğuyorlar. Cep harçlıklarıyla, kısıtlı maaşlarla kotarılıyor, ayakta durabiliyorlar.

Biz Az edebiyatı uzun ömürlü görmenin huzurunu duymak istiyoruz ve bunun gibi daha bir çok dergiyi.. Bu dergilerdeki samimiyetin sahiciliğini kimse tartışma konusu edemez. İlgiye , desteğe, ve en önemlisi de ekonomiye ihtiyacı var bu dergilerin. Bunun için de ilk olarak aboneliğin bir sisteme bir düzene kavuşması gerekiyor. Kimse bu dünyaya çivi çakmadı; dergiler arasındaki rekabet de edebiyat için pek sağlıklı bir durum teşkil etmez. Rekabet veya yarış değil, dergiler arasında yardımlaşma-dayanışmadır esas önemli olan.

Aydın’dan gelen esintiyi bu türden düşüncelerle okuyun bir de.

İster hayalci ister gerçekçi olun, iyi şeyler yapmak için özveri-fedakarlık olmazsa olmazdır.

Az Edebiyat, Aydın/Nazilli’den edebiyat dünyamıza katılan yepyeni bir dergi. Yani bir ilçeden ülke geneline yayılan bir dergi. İlk bakışta bütün önyargıları yıkan bir çalışma olduğunun ipuçlarını veren dergi, sayfalar açıldıkça bir ilk sayıya göre son derece titiz bir çalışmanın eseri olduğunun kanıtı olacak ürünlerle bezenmiş durumda.

Dergilerde ilk sayılar önemlidir. Kalıcılığın, çıkış amacının ne yapmak istendiğinin aynası gibidir ilk sayılar. Bunun bilincinde olduğunu gösteren Az Edebiyat’ın sahibi, yazıişleri sorumlusu ya da özetle tek başına her şeyi Kemalettin Bal, hem içerik olarak hem de mizanpaj olarak ilk sayı için hazırlıklı olduğunu gösteren bir dergi ile edebiyat dünyamıza merhaba dedi.

Derginin giriş yazısında Kemalettin Bal; “Buradayız AZ edebiyattayız. Okumalarınız ve niyetleriniz. Yazdıklarımızın ‘AZ’ yahut A’dan Z’ye edebiyat olduğunu söyleyecek.” diyerek derginin adı ile ilgili oluşacak söylentilerin önünü açmak istemiş. Bulunduğu yeri tarif ederken de “Birilerinden uzak değiliz; birlilerine de yakın. Ancak birileri bizi illa da tanımlama yoluna giderse; ondan da biz mesul değiliz. Herkes kadar yerli ve herkes kadar yabancı ve farklıyız.” diyerek ne kadar geniş bir yelpazeden sesleneceğinin sinyallerini veriyor.

Dergi ilk yazısına bir ustayla -Berat Demirci ile- başlıyor. Bu başlangıç bile derginin geniş bir nefes alacağının habercisidir aslında. Berat Demirci “Düşünüyorum O Halde Descartes Var!” yazısında günümüzün tartışmalı birçok konusuna değinerek düşünmenin ülke şartlarında o kadar da kolay bir fiil olmadığını vurguluyor.

Dergide yazıları ile; İsmail Karakurt, Adem Turan, Hasan Çağlayan, M. Said Türkoğlu, Recep Şükrü Güngör, Kadim Gültekin, Mithat Tanrıkulu, Endican Mutlu, Mevlüde Alparslan, Hüseyn Kaya, Münire Daniş yer alan isimler.

Dergide şiirleri ile; Mehmet Aycı, Yelda Karataş, Cafer Keklikçi, Nurettin Durman, Mehmet Şamil Baş, Müştehir Karakaya, Mustafa Oğuz, Mustafa Uçurum, Tayyip Atmaca, Kemalettin Bal, Mustafa Karasoy, Filiz Bedük, Esra Güzelipek yer alan isimler. Bir de Nizar Kabbani’den Ali Sözer çevirisi yer alan çalışmalar arasında.

Dergide görünen çeşitlilik de göze çarpıyor. Bir dergide bulunması gereken her türlü çalışma Az Edebiyatta yer alıyor. Kemallettin Bal Cezmi Ersöz’le uzun ve sıcak bir sohbet gerçekleştirmiş. Özel hayattan Cezmi Ersöz’ün kitaplarına kadar uzanan sohbette en önemli nokta Cezmi Ersöz gibi önemli bir yazarın bir derginin ilk sayısı için söyleşi yapmasıdır. Ayrıca sonsöz olarak söyledikleri de fildişi kulesinde yaşamayı erdem sayan, dergileri küçümseyen, Anadolu’yu unutup yönünü İstanbul’dan başka tarafa çevirmeyen kişiler açısından son derece manidardır. Cezmi Ersöz yeni çıkan bir dergi hakkındaki düşüncelerini dile getirdiği sözlerinde; “Tabii ki desteklerim. Bana yakınsa, derdi varsa, tavrı varsa, aykırı bir duruşu varsa, lobilerin dışında var olmaya çalışıyorsa elimden gelen desteği gösteririm…” diyerek dergiciliğe verdiği önemi vurguluyor.

Az Edebiyat; söyleşisi, çeviri şiiri, dergide yer alan isimleri ile iyi bir başlangıç olarak edebiyat dünyamızdaki yerini alacağının ilk belirtilerini göstermiştir. Artık bundan sonra önemli olan derginin alacağı mesafedir. Bunu da zaman ve duyarlı okuyucular belirleyecektir. A’dan Z’ye edebiyatın dünyasına girmek isteyenler için AZ Edebiyat iyi bir sebeptir. Bu sebebe ulaşın lütfen.

Dergi İrtibat: Vergi Dairesi Karşısı (Kitapçı) Nazilli/ AYDIN

e posta: kemalettin_bal@hotmail.com

Tel: 0 506 582 95 94