ARALIK EDEBÄ°YAT

MerdivenÅŸiir dergisinin 10. sayısını okuyorum.Derginin bu sayısında dikkatimi çeken yazılardan biri de Baki Ayhan T. ile yapılmış röportaj. Gerçekten tuhaf bir röportaj. Tuhaflığı ÅŸuradan kaynaklanıyor: Hasip Bingöl akademik ÅŸairle yaptığı röportajında ısrarla ÅŸairimizle alay ediyor sanki. Bay akademik ÅŸair de  kendisine yöneltilen bu alayları, röportajı yapanın hoÅŸ bir ÅŸakası olarak anlamaya çalışıyor.Bunda da epeyce ısrar ediyor ÅŸair. Hasip Bingöl’ün yönelttiÄŸi birkaç soru hariç tüm sorular akademik ÅŸairi iÄŸneleyici içerikte. Gerçekten tuhaf bir diyalog. Continue Reading »

Nilgün Karlı 

SÜHAN’SIN DÄ°DEDEM(*) Hepsi ÅŸair midirler? DeÄŸildirler herhalde. Yazarların birkısmını tanımıyorum da. Sühan adını elbette duydum fakat ilk kez bir sayısıylakarşılaÅŸtım. Renk ve biçimce iddiasız fakat sıcak, sevecen duruyor. Ä°çerik herzaman olageldiÄŸi gibi tartışılabilir elbette.Bu sayıda ÅŸiir üzerine yazmış tüm yazarlar. Dergide ÅŸiirin kendisi yok. OysaÅŸiiri en güzel yine ÅŸiir anlatır derler, dikkate almamışlar ama sebebi baÅŸyazıdabelirtilmekte: Dergilerde en çok yayımlanan ÅŸiir oluyormuÅŸ, Sühan ekibi ÅŸiirsizde dergi çıkarılabileceÄŸini göstermek istemiÅŸmiÅŸ. Ä°yi de yayın hayatını sürdürendergilere bakılmalı ÅŸu halde, ÅŸairler çoÄŸunlukta mı diye. ÇoÄŸunlukta ise bundanÅŸikayete kimin hakkı Continue Reading »

Yakın zamanın, doksanlı yılların son kertesine gelindiÄŸinde ÅŸahitlik ettiÄŸi siyasal kırılma dönemini her ne kadar geride bırakılan bir kısmi ana tevil etmek güç deÄŸilse de, söz konusu döneme benzer koÅŸulların bir süreçler öbeÄŸi halinde deveran ettiÄŸini düÅŸünmek de taşıdığı doÄŸruluk payıyla aynı oranda savlanabilir. Sözü edilen dönemin içine doÄŸup bir süre soluklandıktan sonra yeniden yüzünü hayata dönme hazırlıkları yapan bir dergi Edebi Pankart.Tanıtım sayısından son sayısına kadar canlı olmanın o dipdiri heyacanını yaÅŸayıp hissettirebilmiÅŸ bir yayın.Ali Emre, Kamran Deniz, Süleyman Ceran, Burhan Gökçe gibi isim(imza)lerin kiÅŸisel özverileriyle hayat bulduÄŸu anlaşılan dergi “uzlet köÅŸelerinde kalmış salon kültürünün tenha sözlerini pankartın sokağına taşıyıp kapısını açmak” gibi bir iÅŸlev (denge) de taşımıştı geçtiÄŸimiz yıllarda. Anadolu dergiciliÄŸinin sıklıkla sorgulandığı gündelik ve söylevsel edebiyat nutuklarına nisbet;gerçeÄŸin, doÄŸrunun, sahih ve doÄŸal olanın insan olmakla kazanılan ortak bir kimlik yapısında bütünleÅŸebileceÄŸine inancı ve inadıyla söz sahipliÄŸi yapmış, hala üzerlerinde yansıyan getto yansımasını atamamış buna raÄŸmen seçkinci ve bilirkiÅŸi pozlarına bürünmekten imtina etmeyen merkezilik safsatasına,snopluk ve özentiye de salt yayınlanmasıyla bile cevap teÅŸkil ediyordu. Åžiir, öykü, deneme, eleÅŸtiri gibi alanlarda yaklaşık üç yıl boyunca ürün veren dergi, kendi yazar kadrosuyla birlikte deÄŸiÅŸik dergi ve kitaplardan tanıdığımız ÅŸair ve yazarlara da kapılarını açık tutmuÅŸtu.”DüÅŸkünlüÄŸün, sinikliÄŸin ve yabancılaÅŸmanın” karşısında bir tutum geliÅŸtiren yayın, çıkış amacını da “selim bir aklın, saÄŸlam bir yüreÄŸin, onurun ve insan kalabilmenin” nitelikli yanlarına dokunarak özetliyordu. Önceki döneminden farklı olarak içinde bulunduÄŸumuz ÅŸu dongun ve duraÄŸan günlerde yeniden yayınlanma aÅŸamasına giriyor Edebi Pankart.Sivas merkezli çıkarılacak olan dergi, umulur ki sahih söze hedeflediÄŸi katkılarda yeniden bulunabilsin.

(Aralık dergisinin 17. sayısında (2004 haziran-temmuz-aÄŸustos) yayımlanmıştır. 

Yom sanat dergisinin kapağı için bir göstergebilim denemesi//Gösterge Avcısı Yom yeni sayısını(ocak-ÅŸubat 2005-22) göstergebilime ayırmış. Ä°çinde göstergebilimle ilgi birbirinden güzel yazılar yer alıyor. Derginin kapağına ise Derrida’nın fotoÄŸrafı konmuÅŸ. Derrida’nın kapaÄŸa taşınmasının sebebi nedir? Ä°lkin ÅŸöyle düÅŸünülebilir, derginin dosya konusu madem göstergebilimdir, o zaman bu konuyu akla ilk getiren isim kapaÄŸa konulabilir. Bu ihtimallerden bir tanesi. Dolayısıyla Derrida fotoÄŸrafı göstergebilimi çaÄŸrıştıracak, göstergebilim konusu da Derrida’yı. Böylece kapak göstergesi iÅŸlevini yerine getirmiÅŸ olacak. Halbuki böyle bir ÅŸey yok. Derrida deyince kimsenin aklına göstergebilim, göstergebilim deyince Derrida gelmez. Derrida’nın bu alanı tam anlamıyla temsil ettiÄŸi düÅŸünülmüÅŸ. Halbuki postyapısalcılık, ya da daha alt bir kavram olan yapısöküm deyince aklımıza Derrida geliyor, gelmeli. Dolayısıyla ortada gösteren ile gösterilen uyuÅŸmazlığı var. Peki bu Derrida göstereni neyin gösterilenidir ki? Ya da Derrida fotoÄŸrafı neyi gösterir? Derrida, ünlü bir filozof, bir entelektüel. Herkesin dilinde, zihninde yer etmiÅŸ; etmemiÅŸ birçok kiÅŸinin de zihninde yer etmesi uÄŸraÅŸtığı bir isim. Yer etmesi için yapılan uÄŸraşın sebebi ÅŸu: Zihninde ya da dilinde Derrida ismi yer etmiÅŸ kiÅŸi, entelektüel düzeyi yüksek sayılır. Herkes bunun az buçuk bilincindedir. Böylece dergi kapağında yer alan Derrida göstereninin gösterileni de yom dergisinin kendi düzeyini ortaya koyma isteÄŸidir. Yoksa göstergebilim dosyası deÄŸildir. Peki böyle bir isteÄŸin bir gösterilen olarak ortaya konmasının gösterileni nedir? Ya da böyle bir istek neyi gösterir? Böyle bir istek tabiki yokluÄŸu gösterir. Çünkü hiçbir kimse kendinde olanın ihtiyacını hissetmez.Bu yokluk acaba derginin istenen düzeyden yoksunluÄŸunu mu(böylece dergi bu fotoÄŸrafla bu eksiÄŸini gizlemiÅŸ olacak), yoksa derginin düzeyinin fark edilmesi beklentisini mi(böylece, bakın biz dilimize kimi dolamışız, zihnimiz neyle meÅŸgul), ortaya koyar?