Çatışmanın Şiiri yazısına yapılan yorumlar

cem tarafından

cem — Fri, 13 Apr 2007 12:45:59 +0000

Özür dilerim, anlamlarını biliyorum. Şiir ya da şair örnekleri sormuştum ben. O muhalif yazı, hangi şairlere karşı koyuyor? O “şuursuz” şiirler hangileridir? “Bir Günün Sonunda Arzu” mu örneğin? Kimler kastediliyor? “İkinci Yeni” şairleri mi? Hangilerinde “tefekkür” yok?

Ayrıca, şiirde estetik, indirgenecek bir “yer”, öge değil, ulaşılmağa çalışılacak bir yerdir, değil mi? “Bir fikri, bir davası, hayat için söylenecek sözü” olan, estetik kaygıyla, bunları şiirinden arındırmağa mı çalışır? “Eyvah şu dizede bir fikir seziliyor, sileyim de estetiğe indirgeyeyim meseleyi …” mi der o kaygıya sahip şair? Kolay mıdır o kadar estetiğe ulaşmak, estetiğe (geri geri) inmek?

Mustafa Bey, affetsin, meramını tam anlatamamış. “Şiirde çatışma” diye çok heyecan verici bir konuyu ele almış, sonra bu çatışmadan yoksun olduğunu düşündüğü şairlere, (şiirlere) saldırmış, pek güzel. Fakat muhalefetinin nesnesi muğlak kalmış. Onu açıklamasını rica etmiştim. Saygılar.

iso tarafından

iso — Fri, 13 Apr 2007 11:36:10 +0000

bir okur olarak:

3-Şiirde sadece estetiği kurtarmaya çalışmak, şiirin varlığını tümüyle estetiğe indirgemek gibi
2-Bir fikri, bir davası, hayat için söylenecek sözü olma gibi.
3-2. soru paralelinde.

cem tarafından

cem — Fri, 13 Apr 2007 11:05:48 +0000

1. “Tefekkürle beslenen, çatışmalarımızın esiri olmayan şiirin dünyanın aldığı şekle bir dahli vardır.” Bu cümleyi anlamadım.
2. “Fikretmeyen şiir, sömürü şiiridir. Köleliğe verilmiş armağandır.” Bu iki bağlı cümleyi de anlamadım.
3″…estetik kaygı, şiirin hayat damarlarını tıkamıştır.” Nasıl tıkamıştır? “Estetik kaygı” olmasın mı?

Her üçüne de örnek verebilir misiniz?

Samimiyetle soruyorum. İtirazlarım var, ama sabırla anlamağa çalışayım önce.